| |
 |
theater in het Caribische gebied....
|
25 Juli 2007 | 13:20:42
|
16-07-2007
Curaçao,
Theater op Curaçao, ik heb het mogen meemaken, ruim 2,5 maand lang. En ik zal proberen een zo goed mogelijk beeld te scheppen van dit wondermooie eiland met zijn huidige theatercultuur.
Voordat ik vertrok heb ik mezelf twee onderzoeksvragen gesteld waarop ik in onderstaand artikel zal terug komen. Ik zal eindigen met een conclusie van mijn artikel plus een aantal tips erbij wat Curaçao naar mijn mening nodig heeft.
Onderzoeken;
- Het verschil tussen drama in Curaçao en drama in Nederland (hoe er wordt gespeeld/ wordt er lesgegeven) (* Verschil in de lessen op de basisschool, hoe de kinderen reageren op de opdrachten hier en in Curaçao)
- Of er verschil is in drama in de rijke wijken en drama in de ‘armere’ wijken. En hoe wordt daarmee omgesprongen?
Algemene informatie;
Curaçao ligt in het zuiden van de Caribische zee en is het grootste eiland van de Nederlandse Antillen. Willemstad is de hoofdstad van het eiland en met zijn vele wijken ook meteen het middelpunt van het eiland.
Er zijn twee wijken die echter het hart zijn van Willemstad. Dit zijn Punda en Otrabanda. Hier bevinden zich ook de meeste (souvenirs) winkels. Deze twee wijken zijn gekoppeld aan elkaar door middel van een pontjesbrug, een drijvende brug op bootjes.
In Otrabanda is het enige theater van het eiland; Theatro Luna Blou gevestigd. Hier zijn vaak lokale toneelstukken te zien in het weekend, maar er worden ook veel activiteiten georganiseerd voor jongeren die verder willen komen in dans, zang of theater; denkend aan een talentenjacht zoals Luna Yen, of een auditie voor een soortgelijke show als Idols.
Tegenover Luna Blou ligt een theaterwerkplaats; La Tentashon, die erg groot is. Hier worden zowel circus als dramalessen gegeven.
Verder ligt er vlakbij de wijk Otrabanda nog een multifunctioneel zakencentrum, met vele vergaderzalen (het WTC) en deze heeft ook beschikking over twee theaterzalen, die regelmatig worden gebruikt voor uitvoeringen. Deze zalen zijn niet zo groot, als bij Theatro Luna Blou.
Curaçao heeft ongeveer 150.000 inwoners. Dat zijn er weinig in vergelijking met Nederland, dat maar liefst 16, 3 miljoen inwoners telt. Het eiland heeft een oppervlakte van 472 km.
Theatercultuur op Curaçao
Bovenstaande informatie heeft veel invloed op de huidige theatercultuur op het eiland. Doordat het eiland relatief klein is, is er weinig variëteit in het soort theater. Je hebt er een klein groepje die je vervolgens overal weer tegenkomt en die verantwoordelijk zijn voor de theatercultuur op Curaçao.
We maken even de vergelijking met Nederland. Daar zie je meerdere ‘theaterstromingen’. Er zijn een heleboel mensen die ‘iets’ met theater doen en je kunt je overal laten bij- en omscholen. Die mogelijkheid is in Curaçao veel kleiner.
De toneelstukken in Curaçao zijn weinig experimenteel en zijn vaak gesloten dramaturgisch. Onderwerpen die vaak terugkeren zijn: vreemdgaan, zwanger worden en onderlinge relaties. Maar er wordt ook vaak gespeeld over bepaalde gebeurtenissen op Curaçao van nu en vanuit de geschiedenis, zoals de bekende hoerenstraat die gesloten werd.
Er wordt veel humor gebruikt en er wordt veel op de lach gespeeld. Het publiek reageert snel, hard en uitbundig.
Als er met het lijf wordt gespeeld (uitdagend etc) wordt hierop meteen gereageerd door luid gegil en gelach van het publiek.
Naar dat effect wordt ook gezocht in de stukken.
Vaak laat het decor niets tot de verbeelding over, en staan er hele uitgesproken decors op het toneel. Het komt regelmatig voor dat er én een inleiding én een uitleiding is van het stuk, waarin alles nog eens wordt gezegd, of een titel die alles al verklapt en dit terwijl theater zichzelf niet hoeft uit te leggen.
Dit soort theater is wel iets waar het publiek om vraagt. Alle klassen en standen lopen uit naar het theater (theatro Luna Blou) om de lokale stukken te bekijken. De voertaal van deze stukken is Papiaments (een mengtaal van vooral Portugese en Spaanse grammatica, maar ook met woorden uit het Engels en het Nederlands).
Homo’s zijn een taboe op Curaçao. Het land doet alsof het homo’s accepteert, maar ondertussen is dat nog niet werkelijk het geval. Het komt vaker voor dat jonge jongens niet op ballet mogen, omdat hun vaders bang zijn dat ze dan homo worden.
Juist door theater kan een dergelijk onderwerp bespreekbaar gemaakt worden, maar dit onderwerp wordt juist gemijd in de lokale stukken. Of het wordt af en toe gebruikt, maar dan met als doel het publiek te laten lachen.
Onderwijs;
In Curaçao speelt het schooluniform nog een grote rol. Op alle basisscholen en Middelbare scholen hebben ze een polo met daarop de naam van de school. Op sommige HBO’s is een schooluniform ook nog verplicht. Bijvoorbeeld bij de PABO ( P.A; Pedegogische Academie) moeten ze een polo dragen met daarop het logo van de school. Maar op de SPH bijvoorbeeld weer niet.
Basisscholen
Er is heel veel verschil tussen de basisscholen op Curaçao. In Nederland zijn bijna alle basisscholen hetzelfde. Ze hebben in ieder geval bijna allemaal dezelfde voorzieningen.
Kinderen van vier tot zes jaar krijgen Papiamentstalig onderwijs. Vanaf zes jaar is Nederlands de officiële onderwijstaal.
Hierboven schreef ik dat er veel verschil was tussen de basisscholen op Curaçao. Ik zal hier even verder op ingaan. Dit verschil uit zich in verschillende onderdelen, zoals: donkere of lichte kindjes, vooral Nederlandstalig of vooral Papiamentstalig, geen gymzaal of twee gymzalen met airco, veel voorzieningen als bijvoorbeeld knutselmaterialen of weinig.
Nu komen deze verschillen ook mede doordat er een aantal Nederlandse en Amerikaanse privéscholen zijn.
De klassen zijn over het algemeen erg groot. In het reguliere lessenschema komt drama bijna niet aan bod. Volgens de visie van veel scholen is het belangrijker rekenen en taal af te handelen. Terwijl je drama juist goed kunt combineren met rekenen of taal, en je behandeld zo twee vakken in één keer.
Op de middelbare scholen is drama wel onderdeel van het pakket. Dit wordt dan op ongeveer dezelfde manier gegeven als in Nederland, alleen dan niet onder de noemer; CKV, maar CAV (Cultureel Artistieke Vorming).
Ook op de HBO’s en de Universiteiten zit het in het lessenpakket op ongeveer dezelfde manier zoals wij dat in Nederland ook kennen.
Hoe wordt er lesgegeven?
Humor speelt tijdens de lessen een grote rol, niet alleen tijdens het spelen, maar ook tijdens het lesgeven. Dit wordt duidelijk in het contact tussen de leerkracht en de leerlingen en tussen de leerlingen onder elkaar.
De lessen zijn, in vergelijking met Nederland, wat losser van aard. Er wordt niet bijgehouden wie er wel en niet zijn. Er mag gerust gegeten worden. Als de telefoon van de leraar gaat, neemt deze in de meeste gevallen gewoon de telefoon op. Het is allemaal wat minder gestructureerd. Dit kan misschien ook komen, door de temperatuur staan de lokalen altijd in contact met de buitenlucht, er staan zoveel mogelijk ramen en deuren open. Bij ons is altijd alles bij wijze van hermetisch afgesloten.
Als er op dat moment een probleem is met een leerling of een andere leraar, wordt daar op dat moment aandacht aan besteed, terwijl in Nederland de normale lesstof behandeld zou worden en pas daarna zou er aandacht besteed worden aan ‘dat’ probleem.
Hoe wordt er gespeeld?
Muzikaliteit speelt een grote rol tijdens het spelen. Ik heb gemerkt tijdens mijn lessen dat mijn spelers hun lijf gemakkelijk konden gebruiken. Ze kunnen werkelijk alle deeltjes van hun lichaam los gebruiken en zetten zo een ritmisch stukje neer. Ze durven ook groots te spelen, het liefst met veel klank. Ze vervallen wel snel in praten, maar door opdrachten te geven wordt dit wel minder. Wat me ook opviel is dat bijna iedereen wel kan zingen of dansen, dat wordt dan ook veel gedaan. De taal zorgde soms voor een barrière. Papiaments is voor de meeste mensen hun moedertaal. En de leerlingen moesten soms echt nadenken om iets in het Nederlands te zeggen, terwijl drama eigenlijk echt het vak is van het doen en je impulsen volgen.
Amateur-circuit;
Tot de achttien jaar is er genoeg plek op het eiland om dramales te krijgen, bijvoorbeeld bij de jeugdtheaterschool of bij een theatergroep vanuit de kerk. Als je ouder bent en je bent nog steeds geïnteresseerd in drama, is er eigenlijk weinig mogelijkheid meer om je hierin verder te verdiepen of je bij te laten scholen. Dit geld voor zowel het amateur-circuit als voor het professionele circuit. Er is genoeg vraag naar geschoolde dramaleraren, en mensen willen graag beter worden in drama, of er iets over leren. Doordat er na je 18e vrijwel geen mogelijkheid meer is om zelf beter te worden, gebeurd het vaak dat geïnteresseerden, maar niet geschoolde jongeren les geven aan jongere kinderen.
Antwoord op alle vragen?
Als laatste had ik nog de vraag of er verschil zou zijn in drama tussen de rijkere en de armere wijken. Qua spel is dit niet het geval. Natuurlijk is er verschil in de voorzieningen of mogelijkheden die ieder voor zich heeft. Maar qua spel zie je dat het niet uitmaakt of je rijk of arm bent.
Conclusie
Curaçao heeft wel degelijk een levende theatercultuur. Veel lokale stukken en publiek wat recht voor zijn raap en luid reageert. Leerlingen hebben veel muzikaliteit in zich en kunnen dit gebruiken.
Naar mijn mening zou het goed zijn als drama al een groter aandeel zou hebben op de basisschool. Onderwerpen die gevoelig liggen zouden wat mij betreft juist gebruikt moeten worden in het theater, niet om erom te lachen, maar om een ingang te vinden die de onderwerpen bespreekbaar maken.
Er zou meer uitwisseling plaats moeten vinden tussen het buitenland (Venezuela, Amerika, Nederland) en Curaçao op gebied van theater Daardoor zou je nieuwe mogelijkheden om theater te maken kunnen invoeren. En leert iedereen nieuwe stof bij.
Voor iedereen die na zijn 18e verder wil met theater, is er weinig mogelijkheid. De oplossing daarvoor zou kunnen zijn een (voor)opleiding theater. Buiten dat het goed is voor degene die de opleiding gaan volgen, denk ik dat het ook goed is voor de theatercultuur en niet alleen op Curaçao, omdat zij zulke andere dingen meebrengen dan bijvoorbeeld de westerse docentes drama. Ik denk zeker dat er genoeg animo voor is. En dat zou meteen bovenstaande ook oplossen, want dan komen de leerlingen van Curaçao in contact met verschillende vormen van theater en kunnen dat dan weer overdragen.
Dit artikel had ik niet kunnen maken zonder de hulp van;
Detty de Vries, Roy Colastica, Eva Nina en Lenny Boschman, Bedankt! |
|
|
|
|
thuis...
|
03 Juli 2007 | 18:20:13
|
* Begin bericht *
---- Onderstaand een aantal dingen, beschrijvingen waarom ik Cura nu al mis... ---
Onder begeleiding van de cd. van DJ. Boogie Woogie, grijp ik nog eens naar een nieuwe zakdoek. Ik heb er inmiddels al twee versleten. Hatsjoeeee... snotter de grotter... verkouden! Hoe kan het ook anders met dit weer.
Ik wordt nat, maar dat is niet van het zwemmen... alhoewel de plassen hier daar wel bijna groot genoeg voor zijn...
Waarom zou je doorrijden als je ook nog tien minuten stil kan blijven staan... De mensen rijden hier sloom, echt sloom. En ze halen alleen links in, zo vreemd. Als het oranje is moet je stoppen, als het rood is ook... mensen van rechts hebben ineens voorrang, en je kunt niet om elke 5 minuten ergens keren.. nee dan moet je een van de zovelen zijstraatjes in om vervolgens te gaan keren. En dan weer te wachten voor het zoveelste stoplicht. Ook zijn de wegen smal, heel smal, als je iets uitwijkt naar links raak je een andere auto en iets meer naar rechts raak je de stoeprand of als je geluk hebt een van de vele bomen.
Er wordt niet getoeterd of een vinger omhoog gestoken als je even wacht met optrekken, hier wordt trouwens helemaal niet zoveel opgetrokken....
Daarbij is het hier groen, veel te groen. En kun je niet verder kijken dan 5 meter, dan wordt het uitzicht al verstoord door een boom, huis of ander groot ding waar er veel te veel van zijn.
Grote grijze kastjes op palen werken hier ook ineens. Kilometertellers trouwens ook, en als je dat niet gewend bent gaat bovenstaande niet echt goed samen. Er wordt al 1200 mtr van te voren aangegeven wat er over 1200 mtr komt... Dat is weer wat anders dan na de bocht die je net hebt gehad, maar daar geef ik misschien nog wel meer de voorkeur aan, dan aan al die borden waar je je kop bijna tegen stoot.
Het (enige) voordeel hier is een warme douche. Dat was na 2,5 maand WEL lekker... alhoewel die koude douches ook wel iets hadden, de rest van de dag had je het toch wel weer warm...
Vanochtend was er niemand die aan mij vroeg wat ik vandaag ging doen. Ik liep op straat en niemand toeterde naar mij. Ik liep in de stad en er stonden geen mensen stil, iedereen liep snel. Niemand vroeg me om geld of dat hij/ zij mijn auto mocht wassen, of dat gewoon aan het doen was. Terwijl ik in de stad liep kreeg ik geen aandacht, niemand riep; psssht schatje, of e eee naar me...
Ik hoorde geen luide begroetingen of ontmoetingen om me heen. Niemand droeg een zonnebril. Het parkeren kostte gewoon geld. Ik vroeg naar een prijs van iets en die was meteen in euro's. En ze keken me gek aan toen ik dat nog even dubbel checkte....
Alles is duur, ze zouden het daar niet durven verkopen voor wat hier al die sheit kost.
Ik kon in de winkels meteen doorlopen, er was geen 'medewerker' te bekennen die me vroeg hoe het ging en of ik wat nodig had, niemand. Behulpzaam...
Om op internet te kunnen hoef ik niet meer te betalen. Als ik weg wil met de auto hoef ik niet eerst een hek open te doen, om er daarna pas doorheen te rijden. Ik hoef geen stuurslot op mijn auto te doen. Ik hoef niet meer te kiezen bij welk cafe ik nu weer ga zitten....
Aftersun is overbodig, zonnebrand trouwens helemaal.
Ik zie niet meer waar iedereen op school zit, geen school- polo's meer.
In de stad staat er nergens een kraam met lekker verse fruit Battido's waar ik altijd wel melk en een beetje suiker in wil....
Niemand begroet je zomaar, je begroet elkaar alleen als je elkaar kent, en dit begroeten gaat niet uitbundig, het liefst gaat het zo normaal mogelijk voorbij, zonder bon tardi.
Er stoppen geen busjes meer, die je voor 1 GULDEN 60 naar de plaats van bestemming brengen....
Er zijn geen kinderen meer die me gisteren hebben gezien in Punda en niks zeiden, maar het vervolgens tijdens de les toch aankaarten.
Als ik i no swa of Hoppi of Ayo zeg; wordt ik raar aangekeken....
In de stad liep niemand met drinken, er waren geen kleine tentjes waar ze goedkop drinken verkochten, niemand vroeg of ik een snoepje wilde kopen, er waren geen kraampjes met groenten/ fruit/ souveniers/ sieraden etc.
De winkels waren groot en hoog en overzichtelijk, zoeken is niet meer nodig... van klein en knus hebben ze hier nog niet gehoord.
Ik kan me niet meer verheugen om een kunstje bij te leren, of trots zijn dat ik dat kunstje heb geleerd. Niemand zegt Annie...
De telefoon wordt niet meer altijd opgenomen.
Er wordt niet meer met het pondje gevaren als de brug eens dicht is.
Ik zie geen mannen lopen met slangen of grote hagedissen, die vragen of je met die beestjes op de foto wilt...
Ik heb geen uitkalender meer, met daarin alle activiteiten voor de komende week.
Iedereen heeft zijn haar hetzelfde, geen prachtige kapsels met nephaar....
* einde bericht *
|
|
|
|
laatste bericht
|
28 Juni 2007 | 20:17:55
|
Dit is mijn allerlaatste bericht uit Curacao!
Ben bezig met de laatste dingetjes; souverniertjes, eindgesprekjes, verbrandingkjes etc etc...
Heb voorstelling gehad van het Buurthuis, ga er maar even kort op in;
Het was leuk met die jongeren, maar de voorstelling was niks. Ze vlogen er door heen, het is normaal dat dat kan gebeuren door spanningen... maar zo snel... ze speelden helemaal niets meer uit! Gelukkig ging het de dag er voor toen Roy kwam kijken veel beter. Maar toch jammer dat het publiek dat niet heeft gezien! Kreeg nog bezinevergoeding, dus kon daarvan weer souverniers kopen;)!
Haha, Dettie zei dat ik wel haar partner kon worden met het circus als ik klaar ben met de opleiding... mmm, stof om over na te denken... in combinatie met iets anders HEEL tofs!
Verder is zaterdag mijn afscheidsetentje... wordt supertof, komt de champagne die ik heb gehad voor mijn verjaardag toch nog van pas!
Nou, dit was het weer... wil zo lang mogelijk genieten van het buiten en het hier zijn! Dus AYOOO!!!
p.s. Marlieke hoe ging je greasedans? (en onderbreek je kamp ff om me maandag te komen ophalen:P)
p.s. 2 Miek, kom je me nog ophalen (met de AUTO maandag ole ole ole)
p.s. 3 zie jullie vanaf maandag allemaal weeeerrr!!!
DOeiiii xxlijn |
|
|
|
stroomversnelling!!
|
25 Juni 2007 | 17:37:48
|
Afgelopen tijd is echt in een stroomversnelling gegaan. Ik deed alles, ging overal mee, maar misschien zonder echt bewust te zijn wat ik nu deed. Ik vraag het me af. Nu ben ik mezelf er stevig van bewust dat ik hier nog maar even ben. Ik heb mijn laatste zondagmiddag en avond al gehad. En ik moet zeggen, voor een laatste zondagavond viel dat flink tegen…
Ik weet nu nog 6 dagen. 6 dagen, is niets. Ik weet dat ik moet genieten, juist nu ik nog 6 dagen heb….
Vrijdagavond 29 juni, wooops, dat moest dus 22 juni zijn. Dj Jean, zeer gezellig, muziek niet geweldig!
Zaterdag 23 juni.
Dagjes strand, Jeremi en Lagun. Met twee huisgenootjes en een vriendin van een huisgenootje. Echt superdag gehad, zo relaxt. Zo moet het leven zijn. Als afsluiting pannekoeken gegeten bij landhuis Daniel, daarna met zijn allen naar Mambo. Haha, waar trouwens nog iets geinigs plaatsvond. Een jongen kwam naar onze groep toe, hoe hij moest jumpen, ik als one and only jump queen zou hem wel eens een beginnerslesje nemen. Toen hij dit had gedaan, zei hij; en nu de foxtrot, ik zo; huh, ik dacht dat de tango aan de beurt was. Hij zo; okee… en ging de tango doen, ik dacht; die doet iets met theater. Dus ik zo vragen wat hij deed voor de kost;). Vertelde hij dat hij letterkunde had gestudeerd en nu vanavond had opgetreden bij Comedy Train. Dus even later kwam weer te sprake dat ik Docent Drama deed en bla bla bla, haha vet leuk gesprek gehad, volgens mij vond hij het ook wel grappig. Want hij zei dat ik maar eens moest langskomen want dat ze nog vrouwen zochten die stand-up comedian deden. Ik heb hem toen maar eventjes subtiel duidelijk gemaakt dat DRAMA (of in ieder geval wat ík wil doen… ) niet stand-up-comedian is, en eigenlijk kwam het erop neer, dat ik dat gewoon te min vond… ha ha ha ha!
Zondag 24 juni.
Naar een dansvoorstelling geweest. Het concept was erg ‘Nederlands’vond ik. In het eerste gedeelte was er geprobeerd een verhaal in te zetten, wat echt een beetje loshing, dat was jammer. In het tweede gedeelte connecte het verhaal beter met de dansen. Ik ging met Eva, we praten wat af over dans, theater hier op Curacao en overal. Is leuk! Ze heeft me zelfs uitgenodigd bij haar in Vienna, want ze zegt dat de theatercultuur daar erg interessant is. Ik neem me bij deze voor dat echt te gaan doen.
Lekker gegeten bij Djenna haar huis. En toen ging mijn laatste week echt in. Vanaf nu doe ik alles voor het laatst.
Wet en Wild was niet super, of eigenlijk gewoon niets aan. Daarna doorgegaan naar Dolce en Bananas, was erg druk en er zijn daar zo veel goede mensen aan het dansen. Ik heb ook nog gedanst, leuk!
Dinsdagavond is mijn presentatie van het buurthuis. Vandaag komt mijn stagebegeleider langs en bij het buurthuis en bij het circus (indien hij niet afzegt…).
Ik ontdek patronen bij mezelf die ik thuis ook heb, alleen die meer opvallen hier omdat je niet je ‘gewone’leventje hebt om op terug te vallen. Ik ben benieuwd bij het buurthuis, natuurlijk kan ik vandaag nog steeds geen generale houden, want ik zal Annelijn niet zijn als ik niet het stuk nog moest afronden….
Over een week (Ned. Tijd) zit ik nu al thuis in de bank… hopelijk met buiten een beetje zon… met een boel mooie herinneringen, ervaringen en foto's en ik denk veel heimwee aan hier.
Laterrrr |
|
|
|
bijna laatste week
|
23 Juni 2007 | 04:00:03
|
Ik heb het druk. Vandaar ook nu pas een update.
Korte update;
Het gaat goed!
Lange update;
Vorige week is Lilianne weggegaan, daarna hebben we bijna een week met tweeën in ons vet relaxte 19c- huisje gezeten!
Buurthuis;
Nadat ik de gehele woensdag hard aan de voorbereidingen voor de presentatie had gezeten, sjeesde ik naar het buurthuis om daar les te gaan geven. Ik had een stuk van een presentatie voorbereid, daar oefeningen bij bedacht en weliswaar ook nog bij me Vol goede moed stapte ik naar binnen.
De man (van het buurthuis, gaat heel leuk om met de jongeren, maar zegt tegen mij bijna niets….) wenkt mij en zegt; KOM. Ik loop naar hem toe en hij vervolgd zijn verhaal; vandaag geen les. Er zijn activiteiten.
Ik denk, geen les, activiteiten…. Oke, ze hadden op zijn minst even kunnen bellen. Ik heb dit een beetje proberen aan te kaarten, maar dan moet je natuurlijk weer bij een ander persoon zijn.
Buiten zat de helft van mijn jongeren te wachten en we hebben een nieuwe afspraak gemaakt voor maandag.
Zondags krijg ik een smsje, dat het buurthuis die maandag dicht is door familie-omstandigheden. Weer kan ik niets doen voor mijn presentatie, die toch nog maar over twee weken is…. En daarbij Roy zou eindelijk een keer langs komen om te kijken hoe het gaat, dat gaat dus ook niet door.
Ik spreek met een omweg (via via) af dat ze er dinsdag moeten zijn.
Dinsdag kom ik ALWEER vol goede moed bij het buurthuis, tref ik één jongere aan. Met één jongere kan ik helaas geen les doen, dus maar weer verschoven naar onze reguliere lesdag; woensdag.
En ja, hoor… woensdag waren er gewoon 5 jongeren! En we hebben een begin gemaakt aan onze presentatie (van misschien ruimgenomen 10 minuten). Het was erg leuk, de jongeren vonden het erg leuk om te doen, en ik ook! Weer een nieuwe afspraak gemaakt voor vandaag (vrijdag). Om nog verder te oefenen.
Vandaag (vrijdag 29 juni) kwam ik aan, trof ik de twee fanatiekste jongeren aan, die de rest wel even van straat gingen plukken. Ongeveer, een half uur later sta ik er gewoon met drie en nog een kwartier later is onze oude vertrouwde groep weer vergroot naar 5! We oefenen weer een aantal scenes voor de presentatie. Na een tijdje zijn ze totaal hun concentratie kwijt, en heb ik maar Zip-Zap= Boing gedaan, wat ze trouwens echt een te gek spel vinden ( ze vragen elke keer of we dat gaan doen!)
Ondertussen denk ik na, tja dat moet ook wel eens… en had ik dat maar eerder gedaan, aangezien volgende week mijn laatste week is en ik nog die presentatie af moet maken, daar eigenlijk nog een flyer voor moet regelen plus nog een plaats waar we moeten gaan spelen…. En ja, daar kom je dan altijd iets te laat achter. Nu moet ik eerlijk toegeven, ik werk het beste onder druk, maar dat ik (een van mijn leerdoelen) het weer zo ver heb laten komen….;)
Donderdag’s had ik eindelijk mijn afspraak met Roy. En dat was eigenlijk voor de eerste keer echt superfijn. Gewoon gepraat over wat theater is, wat het hier op Curaçao betekent. Wat en of er verschil is tussen arm en rijk, Of een theateropleiding hier nodig zou zijn en hoe etc etc. heel interessant en leuk! Hierna bracht ik Lilianne weg naar het vliegveld. Natuurlijk hebben Lieke en ik eerst een afscheidsnummer ten gehore gebracht toen.. wat zij hartelijk in ontvangst nam….
Daarna sjeesde ik door naar Luna Blou, waar een rondleiding werd gegeven voor al onze circuskinderen, zodat ook zij weten (met de voorstelling in het vooruitzicht) wat de bedoeling gaat zijn dan. Erg leuk om te zien, ook ik heb er nog een opdracht gegeven. Gezellig en leerzaam.
Daarna mocht ik bij het Breezeshotel (all inclusive hotel) naar een circusvoorstelling van een leraar bij ons op het circus. Hij is daar namelijk geen bordjesomdraaier van de eerste, tweede en derde ronde, maar hij is daar circusdirecteur.
Ik kwam aan de balie en zei dat ik voor de circusvoorstelling kwam, nou dat mocht wel, moest ik even 70 dollar entree betalen. Ik zei nog; ik ken Rogeirio, maar werd niet geloofd, toen ik uiteindelijk zei dat mijn naam opgegeven was, was het oké. Het was daarachter erg groot, veel ruimte etc. etc. En daar stond het hoor, een hele instalatie met zwevende trapeze en alles. En daaronder stonden 5 personen in glad strakke rode pakjes met gouden riempjes en doekjes. En de show kon beginnen. Onder begeleiding van luide muziek en een aantal MC’s werd er gezweefd in de trapezes en in het spanish web. Erg mooi om te zien. Na de show ging ik er nog even heen, en wat bleek ik had een bandje gekregen waarmee ik heel de avond kon verblijven op Breezeshotel.
Dat betekende luisteren naar de live-band, meedoen aan de pyamaparty, maar wat misschien nog beter was; heel de tijd gratis eten en drinken. Helaas had ik die avond al overheerlijk gegeten, maar een drankje of twee kon ik (ook al was ik alleen) wel even nuttigen. Heerlijk alles van een afstandje bekeken en voor mezelf nog eens besloten dat z’on all-inclusive hotel niet zo mijn stijl vakantie is.
Daarna nog even lekker gedanst in Cinco.
Volgende dag (vrijdag) had ik lunch met Dettie en haar zus. Erg leuk en gezellig, weer gepraat over wat theater kan zijn, zeker in het circus etc etc.
’S avonds de laatste avond Cinco en Zanta met Lieke en Desiree. Echt een topavond gehad, die nog lang zal blijven heugen.
Volgende dag (zaterdag), was de grote dag dat ik met Dolfinoooos ging zwemmen! Wat tof! Wat een mooie beesten en wat voelen ze apart aan. We konden met ze meezwemmen, ze laten dansen, zelf meegetrokken worden (gelukkig zat mijn bikini goed vast!) etc. etc. Er zijn geweldige foto’s gemaakt, dus heb echt genoten! Smiddags nog even op het strand gelegen.
Daarna naar een theaterles van een leerling van mij geweest van de PABO. Hij wil zelf graag een theateropleiding gaan doen, maar heeft hier met zijn vriendin in de kerk (wat totaal niet meer op een kerk lijkt) een theatergroep opgestrat. Hij en vrienden van hem geven les in rap, toneel, modern en break-dance. Echt gaaf om te zien. Toen ik binnenkwam waren overal groepjes bezig hun kunsten te oefenen. Van jong tot oud, en dat komt daar allemaal samen. Savonds ben ik nog naar salsales geweest, waar we met een blinddoek op gingen salsa’en, en ik kan je vertellen dat is niet gemakkelijk! Wel leuk!
Daarna zijn we nog met zijn allen naar de BAJA gegaan, omdat Wouter helaas de volgende dag weer naar Holland zou gaan. Lekker wat gedronken, gegeten bij het kampvuur en het water. Echt superrelaxt! En toen was de planning naar Zanta te gaan voor de Hawaii- avond, en zo waren we ook allemaal gekleed, in Hawaiistijl… maar met maar drie auto’s voor de deur durfden wij het risico op een lege Zanta niet aan, dus maar weer naar Mambo, wat weer een erg mooie avond was!
Volgende dag (zondag) eerst even naar het strand, vervolgens Wouter uitgezwaaid met degene die er nog wel zijn. Jammer dat hij weggaat, maar het hoort erbij!
‘s Avonds naar Wet en Wild geweest! Weer erg leuk. We wilden nog door naar de salsaclub, maar is er niet meer van gekomen…!
Helaas kwam ik aan het einde van de avond erachter dat mijn camera uit mijn o zo mooie, maar o zo te kleine tasje was. Ik weet niet wat er mee is gebeurd… maar hij was er in elk geval uit! Heel het strand met een zaklicht op een telefoon afgezocht, maar helaas niets meer dan lege flesjes en blikjes gevonden.
De volgende ochtend nog langsgeweest bij de beide stranden, maar niets gevonden.
Politie;
Nadat het buurthuis was afgezegd en ik een heel leuk bericht om half twee op mijn site had geplaatst. Werd de rest van de dag alleen nog maar slechter….
Ik kreeg het geniale idee, onder aansporing van mijn lieftallige huisgenootjes om naar de politie te gaan om aangifte te doen van diefstal. Ik had een hand op mijn tasje gevoeld, omgedraaid en het was al te laat geweest, dus bijna 24 uur na de gebeurtenis stond ik de sterren van de hemel te spelen (verborgen theater)… Met mijn zieligste (owwww… is it me you’re looking for…) face… en ik hield het redelijk vol, al zeg ik het zelf. Maar het mocht niets baten…
Wat kwam ik daar 24 u na de gebeurtenis nog doen, dacht ik dan dat mijn camera terug zou komen. En niet al te subtiel werd ik afgescheept… ik liet me ook afschepen omdat ik niet bepaald de waarheid sprak. En spelen kan ik op zich wel… maar liegen, is me niet in de wieg gelegd. Balend reed ik in mijn (trouwens nieuwe en VEEL snellere ) auto naar huis…. Ach het viel me toen toch al niet mee!
’s Avonds uit eten geweest bij De Heeren (salades helft van de prijs). Met mijn liefste (en tevens ook toen nog enige) huisgenootje en mijn auto-maat! Was erg gezellig, maar was ook een beetje melancholisch… mede door de niet zon fijne dag en omdat mijn huisgenootje al weer bijna naar huis zou gaan en er dan niemand meer zou zijn boehoeee…
Dinsdag
Was er niemand bij het buurthuis, dus alsnog naar het circus geweest, te laat… maar dat zijn we tegenwoordig wel gewend van mij, begin weer in mijn Nederlandse gewoontes terug te vallen….
Daarna ging onze huisbazin voor ons koken, erg lekker! En konden Lieke en ik ons klaar gaan maken voor onze salsales, die weer erg leuk en leerzaam was! Wat is salsa toch gaaf!
Dinsdagavond laatste avond van Lieke en Desiree… boehoeee… Hele toffe avond gehad op Ay Caramba en als afsluiting nog naar Mambo geweest!
Woensdag;
De reguliere buurthuis dag, eerst Lieke en Desiree weggebracht naar Hato, toen gesjeesd naar het buurthuis voor de les. Erg leuke les, begin gemaakt aan presentatie, zie boven.
Woensdagavond ging ik met ‘een vriend’ mee naar de concurent van onze salsateachers. Ik was ervan overtuigd verder te zijn dan hem, maar niets bleek minder waar. Wel leuk om het verschil in les geven te zien en te ervaren.
Donderdag
Circustime! Samen met een kind van 5 (!!!!!!!!!!!). Nieuwe trucjes geleerd! Supervet, ik ken nu in elk geval de Gado, begin van alles… En ik ben ook in de trapeze geweest! Ik wil hiermee doorgaan en veeeeel beter worden! Ah toe, ik heb al weer grootse plannen bedacht, zoals altijd… ik ga lerares worden bij het Circus etc etc….
Daarna kwam mijn auto-maatje mij ophalen en hebben we zeer fanatiek, wel 10 minuten lang getennist… en paar rondjes gelopen, voelde me die dag wel sportief (voor het eerst en waarschijnlijk het laatst hier op dit prachtige eiland!)
’s Avonds ben ik voor het eerst in 2,5 maand niet naar Cinco geweest. Maar hebben we gezellig met alle meiden (welgeteld 5!!!) bij Djenna in huis gezeten, die op een huis van haar collega’s past. Met jaja, t.v. ik heb niets gemist die 2,5 maand! En banken, woow… die zaten wel ff lekker!
Vrijdag
In mijn agenda (ja, die heb je hier ook nodig!) stond dat we van 9:00- 12:00 tentamen van drama hadden. Dus ikke zorgen dat ik er om half 9 was… nou ja, ik deed een poging tot, en dat werd dus 10 over half 9, werd ik onderweg gebeld door Roy; die vroeg of ik nog kon komen.
Natuurlijk, ik ben al onderweg, maar het begon al om acht uur…
Toen ik er was, duurde het nog een half uur voordat we begonnen! Heb een heleboel stukjes gezien van superveel eerstejaars. En ik zag ook nog wat dingen van mijn lessen terug, dus dat vond ik zeker wel tof om te zien. Na elk stukje mocht ook ik feedback geven. Ik vind dat toch wel erg leuk om te doen, merk ik! En Roy doet best alsof hij het met me eens is, en dat vind ik ook fijn!
Ik heb wat stukjes gefilmd, is wel leuk om het verschil terug te zien van theater maken hier en theater maken in NL.
’s Middags weer naar het buurthuis. Zie boven. Daarna snel gegeten (mmmm bij de MAC!) en ik ging naar Eva om mee te doen met haar klassieke les die zij ging geven. Ik vond het al erg spontaan dat ik zomaar zou mee kunnen doen, maar daar bleek de docent van de school toch iets anders over te denken, begrijpelijk. Dus heb ik dat lesje even gekeken. Leuk om een balletschool hier van binnen te zien. Toch heel anders dan in Nederland, het is eigenlijk ook niet te vergelijken, doordat je hier wel binnen zit, maar toch buiten. Het is niet geheel afgesloten zeg maar…
Was leuk om weer ballet te zien, het kriebelt, ik wil ook weer dansen… ach, ik wil nog zo veel!
Vanavond naar DJ JEAN! Waar ik wel echt super/ hopi veel zin in heb!!!
En dan gaan we de laatste week tegemoet. Een week waarin nog veel te veel moet gebeuren… En dan besef ik weer dat ik mezelf toch wel heel goed ken, dat ik als leerdoel had opgesteld dat van uitstel afstel kwam… en dat ik het toch ook weer de volgende stage mee moet nemen als leerdoel, want dat het toch niets anders is dan normaal…. Ach, uiteindelijk komt het ook meestal wel weer goed, zo ook nu, hoop ik!
Ik schreef vorig mailtje dat ik weer zin had naar huis te gaan. Dat was een zwarte dag uit de tijd dat ik hier was/ ben, want ik wil totaal niet naar huis. Wil hier blijven, voor altijd!
Groetjes aan iedereen, bedankt voor de lieve berichtjes!!!
Fijn weekend!!!
Groetjes…
p.s. heb ook wel weer een beetje zin om iedereen te zien hoor! Dus ik hoop jullie te zien MAANDAG 2 JULI om half 10!!!
Laterrrrr………. |
|
|
|
geen goede dag voor mij vandaag
|
18 Juni 2007 | 20:07:56
|
* WARNING*
Deze tekst is alleen geschikt bevonden voor mensen boven de 18 jaar, die in een zonnige bui zijn en zich niet snel laten meeslepen in het negatieve. Voel je dat je hieraan niet voldoet, klik dan op het rode vlakje met het witte kruisje rechts bovenin.
Voor degene die het wel aandurven, succes!
LEZEN IS OP EIGEN RISICO
Soms heb je dagen en dan blijkt het jouw dag niet te zijn. Soms heb je geweldige dagen. Dan valt alles mee, en soms heb je dat niet. En ik ben er nu al (het is nog maar half 2) achter gekomen dat vandaag mijn DAG niet is...
Het begon al gisteravond om 00:00 uur.... Ik ga naar huis van Wet en Wild. En mijn camera blijkt vermist te zijn. Wat er mee is gebeurd, is nog steeds een raadsel... gelukkig had ik al wel mijn fotos op mijn (lees: Lau zijn) laptop geplaatst. Heel het strand afgezocht met een klein lichtje, niks... natuurlijk niet. Vanochtend weer teruggegaan naar de bar daar, weer niets...
Gisteravond had mijn telefoon er geen zin meer in, dus had ik heel de nacht geen bereik en kon ik mijn wekker ook niet zetten.... uiteindelijk werd ik vanochtend wel ergens wakker van, en redelijk vroeg... dus op dit punt mag ik eigenlijk NIET klagen.
Ik krijg te horen dat het buurthuis vandaag is gesloten, dus dat ik geen les kan geven (en dit was al een extra les,... AAAAAAH, en ik heb er nog maar 2, en waarom hoor je dit pas een aantal uur van te voren en mijn stagebegeleider zou komen kijken, en nu gaat dat allemaal niet door...)
Dan kill ik vanochtend twee kakkerlakken met spray, ligt er een tegen de muur aan, en die is dus weer herrezen uit de dood, ik hoop dat hij niet mijn heerlijke kamergeur heeft geroken en besloten heeft daarin zijn herrijzing te vieren...
Wilde ik vanochtend thuis bellen met het vreemde nieuws van de verdwijning van mijn fotocamera, blijkt de batterij leeg te zijn van mijn telefoon.... opladen in twee minuten gaat ook niet goed heh, en we moesten weer weg!
En over twee dagen gaat mijn lieve, gezellige huisgenootje weg en zit ik helemaal alleen, en seriues dan vertrekken er meteen 4 van de 9 mensen, dus zijn we nog met 5 over. En.... pffft.... vandaag is dus mijn dag niet!!!!
Eigenlijk ben ik nu op het punt gekomen, mede doordat de rest ook weggaat, dat ik denk... op zich is het mooi geweest... het is tijd naar huis te gaan... WEEEEH...
Ach morgen weer een betere dag!
Hopelijk is mijn Blog dan iets leuker te lezen, waarschijnlijk wel... morgen straalt de zon weer...
Tot morgen... xxlijn
|
|
|
|
het einde is nabij...
|
13 Juni 2007 | 20:15:40
|
Het einde is nabij… Heb het idee dat ik hier nog lang niet klaar ben, zowel op theater als op persoonlijk niveau. Wil eigenlijk nog veel te veel zien, doen en meemaken. Eigenlijk is 2,5 maand. Te kort, Veel te kort. Een ding weet ik zeker; ik kom hier zeker nog eens terug. Maar goed, ik mag nog 2,5 week hier (veeeel te kort) dus ik ga daar eventjes van genieten!!!
Ons huis wordt steeds leger, ik zie steeds meer mensen vertrekken, en er weinig ofwel geen voor terugkomen. Dat is wel jammer! Gelukkig wordt mijn contactenlijst op Curacao beetje bij beetje groter. En niet alleen met andere Nederlandse stagiaires. Waarschijnlijk heeft dat tijd nodig gehad, want net nu ik hier nog maar zo kort ben, leer je steeds meer mensen kennen….
Goed, afgelopen week een hele drukke week gehad wat betreft stage.
Ik ben bezig geweest om een stuk uit te zoeken voor het buurthuis. Ik wilde graag een van de verhalen van Nanzi doen. Dat zijn fabels van hier, Curacao. (die hadden Lin en JP in mijn vliegtuigmagazine gedaan) Ik had een leuk verhaal, maar had geen idee hoe dat vorm te geven. Daar lang over nagedacht… en nog eens… en nog eens… Maar, zoals wel vaker… kwam het geniale idee niet tot mij. Toen heb ik die keer met het buurthuis, oefeningen gedaan. En gepraat over hoe zij het verschil tussen rijk en arm zagen. Nou, volgens hen was daar bijna geen sprake van…
En dan begint daar ook de tijd te dringen, nog 3 weken hierna… en ik moet een presentatie houden… Dat is lichte crisis en dat hier op Curacao…
En ik had mezelf zo voorgenomen, nu een keer niet uit te stellen… maar goed. Heb dus die week veel tijd in de bieb gespendeerd. En dat was eigenlijk best fijn. Ik heb een kleine twee maanden vanuit mijn leskoffer gewerkt en alle materiaal die ik op school had verzameld. Dus het was wel fijn weer even wat uit de boeken te lezen!
Ik heb ook meegeholpen aan de dramaturgische lijn van de grote show van het circus in November, waar ik dus, jaja jullie lezen het goed, niet bij kan zijn…
Ik heb zo goed mogelijk mijn ideeen/ ervaringen gedeeld met Dettie, alhoewel ik ergens denk dat ik er ook nog het fijne niet van weet, maar goed… dan mail ik gewoon Maria nog eens;)!
Woensdagochtend mocht ik om 7 uur SOCHTENDS bij de Schroederschool zijn. Als je binnenkomt is er meteen een gymzaal, dus ik vroeg of ik daar in mocht, nou dat was niet echt de bedoeling. Want ze hadden er nog EEN!!!! Serieus, hier zijn zo veel scholen die er geen hebben, en zij hebben er twee. En die ene waarin ik moest had nog airco ook!
Zij hadden een project met wonen, dus vanuit hen de vraag of ik daar in mijn lessen rekening mee kon houden. Ik had een opdracht bedacht, en wow, die werkte als een trein….
De eerste groep liep niet echt lekker, door slechte akoestiek, en hele wilde jonge kinderen. Dus ik dacht misschien heeft dat iets met verwende kinderen te maken ofzo… Maar de lessen daarna bewezen het tegendeel. Zelfs met de peuters (daar heb ik nog nooit drama/ dans mee gedaan) liep het lekker. Maar het is een rare tijdsindeling vergeleken met Nederland.
Ow ja, die nacht ervoor heb ik geen oog dichtgedaan. Bang mezelf te verslapen, dus werd echt om de 5 minuten wakker…
Smiddags dus buurthuis. En savonds hadden we vergadering over het circus, bij Dettie thuis. Nou, ik kwam al een hele tijd later… ik dacht dat ik de weg wel wist, maar op de een of andere manier, ben ik hier over een stukje van een kwartier gewoon altijd minimaal een uur bezig met zoeken. Toen ik er eenmaal was, was het vet leuk! Voordat ik wegga, kan ik nog een vergadering meemaken.
We hebben een nieuwe lerares (Eva) bij het circus. Zij komt van Oostenrijk en geeft klassieke en moderne dans. Ze is redelijk jong, en ik spreek zelfs Engels met haar. En ze begrijpt mij gewoon!!!
Ik heb weer in de tilla’s geoefend, de magiek en het vogelnestje. Verder met de kinderen gewerkt aan de presentatie van de trucjes, was leuk!
Savonds met Eva en Michael (jongen salsales) naar een circusvoorstelling geweest van een andere circusschool, waar Dettie eerst mee heeft samengewerkt! Er zitten daar oudere kinderen op, die dus langer geoefend hebben. Wow, wat een trics en trucs! Gaaf hoor! Alleen aan het verhaal en de spanningsboog mag wel wat gedaan worden. Ik vind het echt leuk daar te zijn, in het WTC, kom weer andere mensen tegen en ken weer mensen, net alsof ik hier echt al woon… jammer dat dit bijna voorbij is.
Daarna nog naar Nachtwacht geweest, was tof! En toen doorgegaan naar de Heeren om te salsadansen. Dit werd geen salsa, maar merengue, want er zijn er wel die salsa dansen, maar die hebben bijna allemaal vaste partners, en daar horen wij niet bij! Alhoewel we wel steeds meer mensen leren kennen, en herkennen, en zij ons!
Vrijdag naar de stad geweest. ‘s Avonds in onze nieuwe outfits naar een digicel (telefoon provider) – feest geweest in Otrabanda. Haha, de weg erheen is al noemenswaardig. Wij denken we gaan naar een klein feestje. Nou, heel de stad was uitgetrokken, file’s vanaf de brug al (en dat is lang, neem dat van mij maar aan!) Dus wij rijden… langzaam, valt die auto van ons weer uit. En dit keer krijg ik hem dus niet meer gestart, daar sta je dan, tussen alle andere auto’s in, in een straatje waar je verder nergens heen kunt. Dus de andere drie meiden eruit. En ik werd aangeduwd…. Wat zullen de mensen in die auto achter ons gelachen hebben zeg! Met mijn autorijd kunsten, deed de auto het natuurlijk binnen no-time. Toen werd onze enige zware klus nog; een parkeerplek zoeken. Redelijk dichtbij het feest was een plek voor invalides. Huppa, onze auto paste er precies op…. Ssht, niet verder vertellen heh. Wij kwamen aan op dat feest, gewoon buiten op het plein. Bleken wij onderhand de enige blanken te zijn. Er kwamen toffe live bandjes, en er werden mensen uit het publiek op het podium gevraagd om te dansen (shake that ass….) Was tof om te zien!
Daarna nog doorgegaan naar Mambo, begin van de avond was beetje saai, daarna werd de avond gelukkig toch nog leuk.
Volgende dag ging ik naar de stad terug. Moest nog wat dingen hebben, en wilde smiddags naar een theaterles gaan kijken, wat ik ook al een paar weken eerder van plan was. Maar om de een of andere reden komt het er steeds niet van. En ik kam toen uit bij Theatro Luna Blou, bleek er een voorstelling te zijn van de JTS. Vierderjaarsstudenten van mijn opleiding hebben daar vorig jaar bij stage gelopen. Dus ik besloot mijn planning weer te wijzigen, naar het toneelstuk en niet naar de les te gaan!
Erg leuk om weer (amateur) toneel te zien. Twee stukjes waren erg leuk en ze hadden ook stijldanspresentaties erbij. Daarna een vertolking van Icarus. Leuke sfeer, paar mooie spelers. Na de presentatie heb ik nog even met Etta gesproken!
’s Avonds uit eten geweest van onze welverdiende bon (toen nog van het TMF-cafe) was supergezellig! En door naar Mambo, heb me echt prima vermaakt!
Zondag gingen we met de watertaxi mee. Een klein bootje, en we werden naar strandjes gebracht waar je zo niet zou kunnen komen. Ik heb voor het eerst gesnorkeld. Wat een ervaring;) In het begin ging het een beetje moeizaam, met mijn adem… en hoe moet dat… Toen ik het eenmaal onder de knie had, was het prachtig! Wat een onder waterleven!
We zijn nog met negen man op lovebeach afgezet, haha moet je je voorstellen een strandje van 2 meter, en wij met negen man en al onze spullen! Gelukkig gingen er al snel een paar van duiken en hadden wij het strandje voor onszelf!
Savonds ons gebruikelijke avondje, Wet en Wild. Eva kwam ook nog, we hebben breakdance- acts gekeken, dat is trouwens echt tof, iedereen gaat in een kring staan en in het midden mag je je ding doen, en dat is vaak ook echt goed! Tof! We hebben salsa en merengue gedanst! Al met al weer een mooi avondje!
Volgende ochtend weer vroeg eruit. Wilde naar de bieb, maar die was dicht. Toen op de computer maar een boel dingen opgezocht voor school. Ik zat in zak en as voor mijn presentatie in het buurthuis. Dus had een afspraak met Roy, die me weer eens smste, dat onze afspraak niet door kon gaan.
S’Middags weer naar het circus geweest. Heb een leuke oefening gedaan met namen en presentatie, de kinderen vonden het vet leuk, wilden nog een keer! Nieuw trucje bijgeleerd met de diabollo, alleen nog even oefenen! De auto was trouwens stuk gegaan (lees: IK heb met het stuurslot de remlichten aan laten staan…woooops). Dus die werd gemaakt, en die kon ik na het Circus ophalen, duurde weer een uur voordat ik thuis was, want in een keer goed rijden, zal bij toch niet zo snel voorkomen….
Dinsdag weer gespendeerd in de bieb. Heb een verhaal voor mijn presentatie. Ja, ben trots op mezelf. En zelf gedaan! Heb ook nog even wat dingen voor het circus opgezocht. Roy gebeld, niets teruggehoord. Smiddags Circus, weer erg leuk, piramides geoefend, gelet op opkomst, presentatie etc. mezelf gefilmd in de tilla’s. Het is echt superzwaar om erin te gaan! Ik wil in nederland eigenlijk wel doorgaan hiermee, maar eigenlijk ook met salsa en ballet… dus krijg het nog druk;). Eva gaat geen les meer geven op het circus, het paste niet bij de visie van Dettie. Afgesproken vrijdag te gaan lunchen met Dettie en haar zus, gezellig!
Savonds zouden we weer naar salsales gaan, ik wilde zelfs gaan filmen. Gaat om 7 uur alle stroom uit. Bleek dat het op het nieuws was geweest; de stroom werd uitgezet van 19:00 uur tot 23:00. En als je daar niet op berekend ben, dan is het donker binnen hoor. Telefoon niet goed opgeladen, en dat was het enige licht, naast een kaarsje wat we hadden, ga je dan maar eens douchen, of opmaken... Ergens had het ook wel iets gezelligs, ons huisje zat rond een kaarsje in de buitendeur, muziekje aan, beetje te chillen. Kregen we een telefoontje, dat salsales ook niet door kon gaan, helaas. Pinautomaten deden het niet… Mijn telefoon na een half uur ook niet meer…
We zijn maar naar Ay Caramba gegaan, daar zijn we nog niet geweest op dinsdagavond. Reggae- muziek met een livebandje. Was op zich wel leuk, uiteindelijk toch nog redelijk laat geworden. Wij lopen met zijn vijven terug naar de auto (open jeep), zien we allereerst naast Ay Caramba een zwerver, die het bloed in zijn schoenen had staan, en elke keer dat hij weer een stap zette tijdens het dansen sopte zijn voet in zijn eigen bloed, bah!
Daarna kwam er nog een tjoller naast onze auto staan, gelukkig was de bewaking er snel bij. En toen we eenmaal allemaal in de auto zaten en de brug op reden kwamen die bewakers nog toeterend voorbij. Snel reden we de brug af richting Punda, we besloten de veilige weg langs te rijden, ook al is die om…..
Het heeft niet gebaat, we werden achtervolgd, daar kwamen we pas bij de rotonde achter, maar het was dus al langer. Een geblindeerde, donkere auto kwam slippend achter ons aan. Gelukkig bleef lilianne achter het stuur rustig. Het scheelde weinig, hij had ons steeds bijna geraakt. Iedereen ging alle waardevolle spullen al in hun BH’s doen enzo.
We waren bijna thuis, dus belden we huisgenoten, of ze de poort al konden open doen. Niemand nam op, en die gast zat nog steeds achter ons te duwen, met zijn lichten uit. Wij namen de bocht, en hij volgde ons nog steeds. Dus besloten we niet naar ons huis te gaan, dat was te makkelijk voor hem. Ik kwam met het geniale idee gewoon de politie te bellen, dus dat deed ik. Het verbaasde me dat ze me serieus namen, want als ik zenuwachtig ben of bang, ga ik een beetje lacherig praten. We spraken af bij Mambo… uiteindelijk ging die auto steeds meer afstand nemen, maar hij bleef ons volgen, waar we ook gingen, met nog steeds lichten uit…
Uiteindelijk reden we Breezers hotel op (zwaar beveiligd… all inclusive hotel naast Mambo) en konden we ons verschuilen achter een grote bus. Ik zag de politie al voorbij rijden, dus hebben we die weer gebeld, dat we bij Breezers stonden. Toen ons verhaal gedaan en de politie heeft ons godzijdank naar huis ge- escort. Onderweg dachten we natuurlijk dat we die auto de hele tijd nog zagen, maar dat haalden we ons waarschijnlijk alleen maar in ons hoofd! Vet, dat de politie zo adequaat reageerden, en goed van ons dat wij niet toch naar huis zijn gereden, wie weet….
Vanochtend, dit ellenlange verhaal geschreven, zometeen het stuk uitschrijven en uitprinten. Dan naar het buurthuis om les te geven! En vanavond helaas al weer de laatste avond van Lilianne, weeeeh…. Dan zijn we nog maar met tweeën in ons huis!
Tot snel allemaal!
xxlijn
Bevers, veel plezier met kamp!
Sniels, veel plezier op je verjaardag!
Koen, suc6 met je parachutesprong, spannend!!!
Kirs, hoe is het weer thuis te zijn??
Bram, hoe ging je musical?
|
|
|
|
Bezoek en weekend baja
|
04 Juni 2007 | 19:32:08
|
Op mijn verjaardag ben ik al uitgebreid ingegaan, maar nog niet op de week ervoor, dus dat doe ik graag bij deze;
Zaterdag’s kwam Lauran aan. Natuurlijk was ik iets te laat, en moest hij op mij wachten (Rucphens kwartiertje? Of Curacaose mentaliteit?). Het was vet leuk hem te zien, maar ook weer vreemd om iemand nu weer te zien in een gehele andere ‘wereld’.
’S Avonds is hij meteen mee uitgegaan, wat een die hard. Hij was uiteindelijk echt 26 uur wakker ofzo, was wel supergezellig! Volgende dag op Mambo gelegen, Lau (zo wit als hij was) is natuurlijk flink verbrand op zijn rug. En dat was misschien ook wel een beetje mijn schuld;
- ‘wil je mijn rug insmeren?’
- ‘Ja, wil ik wel, maar dat is niet nodig joh, je zit met je rug tegen de stoel’
’s Avonds lekker naar Wet en Wild. Wat Lauran ook een geweldig feestje vond, hoe kan het ook anders. Happy Hour, voetjes in het zand en muziekje op! Volgende dag had ik vrij gevraagd bij het circus. Dus ben ik met Lau en Sylvia (vriendinnetje van Lilianne, die tegelijk aankwam met Lauran) naar de Grote Knip gereden. Echt een ansichtkaartenstrandje, echt geweldig! Wat minder was, waren de miertjes die erg graag stukjes mens lusten…. AUW!
Omdat we allemaal de dag ervoor verbrand waren, zaten we de hele dag lekker in de schaduw. Rond een uur of twee vertrokken we weer richting huis, want we wilden Linda nog uitzwaaien op Hato. Onderweg wilden we nog wat drinken.. maar we zijn erachter gekomen dat maandagmiddag niet z’on goede dag is om iets te drinken, alles was dicht. Uiteindelijk beland bij een mini-supermarket (waarvan de cola tot juli 2007 goed was, kun je nagaan…) en daar heerlijk gesnoept en gedronken.
Op Hato aangekomen, zag ik NIEMAND van de Anasa staan… en bij de vlucht van Linda stond; gecancelled. Haar vlucht was uitgesteld en de volgende dag moest zij nu pas vliegen. ’s Avonds rustig aan gedaan.
Dinsdag moest ik gewoon stage lopen. Les meegegeven op de Pabo, de eerstejaars moeten werken aan een presentatie die over twee weken is. Daarna naar de bieb geweest voor een goed verhaal over NANZI; dat is een spin die de hoofdpersoon speelt in vele fabels hier op Curacao. Het lijkt me leuk dat te gebruiken voor de lessen en het stuk in het buurthuis.
Toen naar de kapper; STRAK STRAK. Samen met een huisgenoot zat ik binnen. Je moet je voorstellen dat 1 iemand daar Nederlands kan verstaan en praten, en dat de rest van de kappers dat dus NIET doen. Dat er allemaal haar op de grond ligt. Dat een handdoek voor je haar gerust 5 keer gebruikt wordt. Dat de kam een kinderkam is. Dat je haar nat wordt gemaakt met een plantenspuit. Dat er niet eens een wasbak is. Hij werd al eerste in een kwartier geknipt. En het resultaat zag er best netjes uit. En toen was ik aan de beurt. Wat ik wil; iets korter dan de puntjes.
En hup, plantenspuit over mijn haar. Met dezelfde kam als Toin werd mijn haar in een rechte scheiding getrokken en hierna met grof geweld naar voor gekamd. Toen werd de schaar erbij gehaald… en daar vielen mijn lange donkere krullende lokken op de grond. Toen, haar weer naar achter en daar werd het iets bij geknipt. Klaar. Heeft misschien 10 minuten geduurd en ik was 5 gulden meer kwijt dan Toin.
’s Middags naar een voorstelling van kinderen voor ministers geweest. Het was bloedheet, elke dag is het heet, maar nog niet zo warm als toen. De belangrijke mensen zaten onder een soort van party-tent in de schaduw. En verder was het een kleurrijk geheel aan geschminkte en verklede kinderen. De schow begon natuurlijk ruim 20 minuten later dan gepland. Allereerst kregen we het volkslied van Curacao. Allemaal politie-agenten en militairen stonden in een militaire postitie. De kinderen legden hun hand bij hun hart. Enkele kinderen zongen het lied door de microfoon. En ik vond het een mooi schouwspel. Daarna begon de show echt, ongeveer 20 kinderen in het geel gekleed op blote voeten begonnen aan een mooie dans, terwijl dit werd begleid door andere zingende kinderen. De dansende kinderen liepen één voor één huilend af. Ik vroeg me al af wat er aan de hand was… wat bleek, de vloer was zo heet dat die kinderen het niet meer vol konden houden, zulke pijn hadden ze.
Daarna werd de dans nog eens gedaan, nu met schoenen. ’s Middags naar het circus geweest; was leuk heb de kinderen trucjes geleerd met bordjes. Nu zijn die dingen ineens hartstikke hot! Grappig!
Woensdag, overdag lekker geshopt met Lauran. En ’s middags naar het buurthuis geweest. Ze waren op tijd, of in elk geval vier!!! Echt vet! Zij haalden de rest en uiteindelijk waren we met 7. Ook 1 nieuwe goede jongen, dus hoop dat hij terugkomt volgende week. We hebben met personages gewerkt, erg tof. Sommigen konden het heel goed… anderen hadden nog gene. Het contact vind ik erg leuk! En volgens mij vinden ze het allemaal leuk om te doen! Volgende week wil ik beginnen aan de presentatie! ’s Avonds weer TMF-cafe, aangezien er donderdagochtend geen les was op de PABO. Eerst zijn we trouwens nog naar Zanta gegaan, stel het jezelf eens voor; GRATIS drinken voor de ladies….
Daarna dus TMF-cafe, waar we nu al onderhand (tja, na 2 keer) vaste klant zijn geworden. Veel gezongen, met heel de Anasaweg, met de sisters (mijn zus dus…;)) en met Lau. Uiteindelijk lang gewacht op de prijsuitreiking. En ditmaal gingen de geweldige prijzen mooi aan ons neus voorbij, helaas pindakaas.
Volgende dag gezwommen in het plaza- hotel en weer naar het Circus. Bij het Circus Diabollo en Bordtrucjes aangeleerd! Weer vet! Zelf weer in de tilla’s geweest! En het begin van de trapeze geleerd. Dat is echt superzwaar! Had mezelf niet opgewarmd, dus heb nu (na het weekend) nog spierpijn.
Donderdagavond was ik dus jarig, vette party, hele geweldige toffe dag gehad (zie vorige blog die ik had geschreven)
Zaterdag’s was het helaas weer tijd afscheid te nemen van Lau! Er is een tijd van komen en een tijd van gaan…. Een week vliegt voorbij hier, niet normaal!
Zaterdagavond naar een supervet feest geweest op de BAJA! Een feest met 4 ruimtes buiten met andere soorten muziek; circusshows (waar ik de helft van de mensen kende natuurlijk;)) , kermisattracties en een trommeloptreden. Heel erg vet! Echt genoten van alles! Toffe muziek, ik bedoel je kunt wisselen van zalen! In het begin van de avond stonden we bij de kop van jut. En ik vind mezelf altijd best sterk voor een meisje. En ik hoorde de gehele tijd die kop van jut al fluisteren; Annelijn, sla mij, Annelijn, sla mij! Uiteindelijk kon ik de verleiding niet meer weerstaan. Ik betaalde, kreeg de hamer in mijn hand…. En ik ging los.
Als vrouw moet je 100 punten behalen. De eerste slag, ik bedoel het is nog wennen dan heh, 36 punten… De tweede slag in de 70. En toen had ik de techniek onder de knie. Haalde de hamer ver naar achter uit en BAM sloeg vet raak; 81 punten; en dat was meteen mijn persoonlijk record. Alle mensen (en dat waren er best veel, want een meisje zie je dat toch niet zo vaak doen) juichten en als prijs, kreeg ik drie hele mooie kettingen. Na mij ging nog z’on gast, en hahahahaa… lach even met mij mee… hij had maar 80!!!! Punten (muhahaha). Was een mooie avond.
Zondag; ter land, ter zee en in de lucht!
Megan en ik hadden onze wagen volgeladen en wilden vertrekken. Helaas… de auto startte niet. Dus wij onze auto weer leeggeladen, onze automeneer gebeld… kopje thee gedronken en gewacht. Uiteindelijk kreeg onze automeneer hem weer aan de praat, en gingen we vrolijk ( meer dan een uur later) naar T.L.T.Z.I.L. Een gedeelte van de zee, een helling/ schans, een paal met een bel, een strandje tegenover de helling, heeel veel mensen, lekker wat te drinken, muziek en de zon. Dat was goed. Wij waren nummer 45. Net bij nummer 37 (noem geen namen… bouwvakker) werd de bel met de paal eraan losgetrokken. Dus een half uur/ of een uur later konden we pas weer verder. Wij als aanmoedigers van de Anasaweg leken sinterklaas wel… we deelden fluitjes uit bij de vleet, vooral aan kinderen, en aan onszelf.
We hadden een spanddoek, we hadden gele aanmoedigingsreepjes, fluitjes, en onze stem. En uiteindelijk was het moment daar. Wij met onze benen in het water en fluiten maar! Alle kinderen die zich bij ons in het water bevonden gingen net zo los als wij, dus onder een boel gefluit vloog onze taxi naar beneden, en haalden we de formidabele tijd van 10 seconden! Niet slecht! Tijd vliegt als het leuk is, dat is een ding wat zeker is. En het was al weer Wet en Wilde tijd. Dus nog zeiknat van het water, met al onze spullen naar een paar strandjes verderop. Lekker gedanst, gepraat en gedronken. Omdat het Lilianne haar laatste Wet en Wild was, hadden we gezorgd voor vuurwerk en dat werd ons zeker in dank afgenomen. Wat een prachtig vuurwerk, wat een mooi moment (nou ja, moment, het duurde wel een half uur volgens mij!).
Maar hierna werd onze pret snel verstoord door een paar regendruppeltjes, wat er al snel een heleboel en dus al snel een enorme hoosbui werd. Dit had ik nog niet meegemaakt hier op Curacao. Iedereen onder de afdakjes, maar dat paste ook niet allemaal. Dus gingen wij op huis aan. Ik en Lilianne raakte iedereen kwijt, en uiteindelijk liepen wij met zijn tweeën door de enorme plassen te dansen en te stampen op zoek naar haar auto die absoluut niet bij Mambo stond (wel dus). Echt tof, dat wil je als klein kind altijd al doen, zo door de plassen banjeren, maar daar is het in Nederland vaak te koud voor…
Na een helse tocht, heelhuids thuis aangekomen, met 19c gedoucht… haha!
En ’s Avonds nog naar Dolce en Banana (Dolce de Cuba, Dolce en Banana…. ) Allebei één keer gedanst en onze ogen weer uitgekeken naar alle paren die het zo geweldig goed kunnen.
Het was me het weekend wel zeg!
Deze week ga ik lesgeven op de Schroederschool, vandaag nog even een lesopzetje voor maken. En moet ik beginnen aan een stuk voor de presentatie…. En nu echt!!!
Jullie ook allemaal een hele fijne week toegewenst, en nog maar 4 weekjes, dan ben ik er al weer (tijd VLIEGTL)
Doeiiiiii
|
|
|
|
mijn verjaardag
|
02 Juni 2007 | 19:19:30
|
' Happy birthday to me, happy birthday to meeee....'
iedereen superbedankt
- voor alle aandacht
- voor alle lieve kadootjes (lekkere zak snoep, truitjes, parfum, champagne, oorbellen, dagboek, dominosteentjes etc. etc)
- voor alle lieve kaartjes (bedankt familie! supertof, huisgenoten hondsrug; wat vet hij kwam precies op 1 juni aan! en vriendjes en vriendinnetjes!)
- voor alle telefoontjes en smsjes (het is hier 6 uur vroeger ej;))
- Voor alle lieve e-cardjes en berichtjes op mijn sites.
Onderstaand een kort verslag van de legendarische dag; 1 juni 2007!
Om 12 uur 's nachts was ik in Cinco te vinden. Mijn naam werd omgeroepen al mijn Anasahuisgenootjes en Lau feliciteerden me! En ik werd opgetild, ole ole!
Daarna nog even gebleven , niet te lang; de volgende dag stond Klein Curacao op de planning!
Snachts kwam ik thuis, alles was stil. Ik ga mijn kamer in en ik gil; ALLEMAAL BALONNEN op mijn bed, heel mijn bed ligt vol... op dat moment springen mijn huisgenootjes uit mijn w.c. en staat er op de spiegel; happy birthday geschreven. Hoe VET!!!
Heerlijk eventjes geslapen. Volgende ochtend weer vroeg dag; half 7 vertrekken. Op de boot kreeg ik van een complexgenootje nog dominosteentjes, superleuk!
De heenreis ( 2 uur varen is geen pretje) was mmm... minder. Als ontbijt; had ik een banaan, die er wel drie keer is uitgekomen denk ik. Ow, wat was ik ziek.
Net voordat we bij Klein Curcao waren, zwommen een boel dolfijnen met onze boot mee. En best lang ook, hoe mooi!!!
Het eiland was (is) prachtig, echt een bounty eiland!!!
Een heerlijke dag gehad, lekker gebarbequed, gezwommen, wrakken bekeken etc etc.
's Avonds lekker met Lau uit eten geweest, en toen wilden we nog uit... we kwamen thuis, en gingen met huisgenoten, onder het genot van een paar heerlijke drankjes een spel doen. Superleuk (ik won 3 keer van de 3 keer, maar dat terzijde;)). Uiteindelijk niet meer uitgeweest.
Mijn verjaardag duurde lang, ik heb er veel uitgehaald (bedoel als je 4 uur slaap hebt, heb je nog veel uren over om jarig te zijn!)
Tot de volgende keer (wanneer ik een stuk volwassener zal schrijven, echt als een 24' er!)
Doeiiii groetjes, lijn!
|
|
|
|
het is geweldig hier!
|
29 Mei 2007 | 19:48:32
|
Het leven hier is geweldig!!
Samen met andere Nederlandse studenten (ik bedoel, we gaan toch niet voor niets naar het buitenland) woon je samen en doe je dag in dag uit leuke dingen met elkaar. Er is altijd wel iemand die zin heeft mee te gaan ergens heen, jij past je aan, andere mensen passen je aan jou aan.
Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. En daar heb ik nogal moeite mee, met die tijd van gaan dan. Ik bedoel in die 6 weken dat ik er nu zit zie je elkaar regelmatig, je hebt gesprekken, danst, praat, kookt, eigenlijk bijna alles. Maar toch gaan er nu veel mensen weg. En daar heb ik toch wel moeite mee…. Maar ach, zo gaat dat… that's life!
Laatste tijd;
De laatste tijd is er veel gebeurd en heb ik veel gedaan, zelfs zo veel dat ik gewoon bijna vergeet alles bij te houden. Ik zal bij deze proberen een redelijk korte update te geven voor de afgelopen tijd.
Pabo;
Weer lekker les gegeven bij de PABO. Ik heb met slowmotion en met de geluidsband (met dank aan Tijmen;)) gewerkt, en dit moeten ze dan toepassen in een soort replica’s van lokale toneelstukken. Hier kwamen hele leuke en mooie stukken uit. Afgelopen week vrij gehad van de PABO, omdat Roy examens af moest nemen. Dus heb ik ook bij een examen gezeten. Drie studenten van de avondopleiding van de PABO studeerden af. Ze kregen alle drie een lokaal stuk tekst (soort van verhaal van Curaçao). En kregen 20 minuten de tijd deze verhalen samen te voegen en het zo goed mogelijk te vertellen.
Ik verstond de verhalen natuurlijk niet, maar beeld zegt ook veel; en ik vond het slecht! Maar goed, ze hebben weinig drama gehad. Dus uiteindelijk kregen ze nog een 7! Wel heel interessant om te zien en mee te maken. We zaten ook, zoals het een echte jury behoort achter een ‘jurytafel’(ik deed voor spek en bonen mee, maar oké J). (spatie, omdat het moet van Woutertje)
Ik ben twee keer op de Krijtschool geweest om daar te kijken naar twee eerstejaars PABO studenten die een les drama gaven. Erg leuk om te zien, in ieder geval erg leuk om op deze scholen te komen. Er is veel verschil in lagere scholen op Curaçao; rijk, arm speelt een erg grote rol. Natuurlijk gingen de lesjes in het Papiaments. Dus wat ik terug gaf aan de studenten ging meer over het prikkelen van de fantasie van de kinderen. Een ding wat heel erg speelde was het orde houden. Tijdens drama hoeft dat niet altijd. Daardoor kun je juist de kinderen belemmeren in wat ze denken/ voelen. En natuurlijk is het eng ze ‘los’te laten. Maar wil drama echt werken, dan moet dat wel. Zo ook met structurering van de oefening; en dat is bij ons op de HKU ook nog steeds een grote vraag, tijdens het lesgeven; op welke manier doe je dat? En hoe doe je dat vanuit je vak en niet altijd met sssht, nu EVEN stil.
Het is interessant te zien hoe de studenten dat oplossen, of niet en hoe Roy en ik daar feed-back op geven.
Ik kom trouwens ook steeds meer te weten hoe het schoolsysteem werkt en hoe drama op het eiland werkt, en hoe de leraren op de P.A. met elkaar omgaan. Etc etc.
Vorige week maandag, in de week dat ik een paar dagen vrij was van de PABO. Heb ik meebeoordeeld bij de SPH. Dit had ik al eerder gedaan, dus kon mezelf een ervaren beoordelaar noemen. Alleen de keer hiervoor was ik er nog maar één dag en inmiddels ben ik al flink ingeburgerd als de stagiaire van….;)
Het was in het theater van het WTC. En de stukken waren erg goed, echt veeeeel beter dan was ik de vorige keer heb gezien van de andere klas SPH. Je moet je voorstellen in de grote theaterzaal. Ik was te laat, ik kwam namelijk van het circus af, dus drie kwartier later arriveerde ik op mijn teenslippertjes de theaterzaal… Zoveel mogelijk zonder geluid, probeer ik tijdens het stuk naar voor te sluipen. En stilletjes, zoals het mijn bescheiden ikje befaamd (is dat Nederlands?) zit ik aan de zijkant. Dan hoor ik achter me met een schorre stem; LIJN, LIJN! Dat ben ik dus…. En Roy wilt dat ik naast hem kom zitten. Tijdens het stuk wat nog steeds bezig is; schuifel ik langs alle mensen heen, en uiteindelijk zit ik naast hem!
Daarna bekijken we steeds de stukjes van ong. een klein half uurtje en geven we daarna feedback. Ja ik ook, haha, reacties uit het publiek? Lijn? Dit vond ik heel tof en hij kon weer inhaken op wat ik zei.
Ik merk dat ik zon soort idols-jury positie wel erg leuk vind om te doen!
Een huisgenootje van me zit op een basisschool, ze komt zelf van de PABO uit Nederland. Ze zit op de Albert Schweizerschool. Een best rijke school, waar ze nu dus ook een lesje DRAMA kregen, toevallig van mij!
Erg leuk om te doen, het klaslokaal was groot, maar toen eenmaal alle tafels en stoelen aan een kant van het lokaal stonden was het lokaal ook weer heel klein, hadden ze weinig bewegingsruimte en dat was te merken tijdens de les.
De kinderen hebben het in elk geval wel naar hun zin gehad! En ik heb hier eens een les op een basisschool gegeven!
Schroederschool.
Al in Nederland had ik contact met deze basisschool. Het is een particuliere Nederlandse school. Via de mail kregen we niet zo goed een afspraak rond gebreid, dus ging ik er heen. Weliswaar reed ik in één keer goed. Julianadorp. En daar zag ik de school staan, een zeer groot gebouw. Wat van binnen nog groter leek. Het eerste wat ik zag toen ik binnenkwam was een gymzaal…. Wow! Dat hebben de meeste scholen hier niet hoor. En omdat mijn afspraak nog bezig was, heb ik rondgelopen en gekeken en het scheelde niets met een Nederlandse school, zelfde voorzieningen, materialen, zelfde blonde kinderen. Ik zie het zo; gewoon een school zoals in Nederland alleen dan met lekkerder weer. Ze krijgen ook geen Papiaments op school, dus ze kennen (denk ik) alleen maar elkaar. Qua cultuur leer je weinig dan denk ik!
Verder wel een hele mooie school. Over een week ga ik daar 4 lessen geven aan de jongste kleutergroepen en als dat goed bevalt ga ik meerdere lessen geven, erg tof!
Buurthuis.
De eerste keer dat ik er kwam vond ik het al tof, allemaal breakdansend uitschot, maar het wordt alleen maar leuker. Na een gesprek gehad te hebben met de directie van het buurthuis bleek dat zij mij zelfs benzinekosten willen geven. En dat terwijl ik geheel belangeloos lessen wil geven aan jongeren van Otrabanda die dat niet zelf kunnen betalen. Uiteindelijk kwam ik de eerste dag en na RUIM een half uur wachten, waren er wel 6 mensen die wel les in ‘komedie’ wilden hebben. Na een uur waren we toen met 12 mensen en uiteindelijk was dat een hele leuke les. De tweede week, begon de les om half 4. Ik kwam netjes (ja, ben hier WEL op tijd) om kart over drie binnen wandelen met mijn mij-doe-je-niets face. Trof ik een hele binnenplaats aan met veel chips, drinken, voetbal en een heleboel voetbalfanatieke jongeren. Ik heb toen braaf gewacht en eindelijk na een half uur, dus tegen vieren konden we wel eens beginnen….
Met 3 jongeren, uiteindelijk zijn dit er 7 geworden. Ik vind dit erg leuk, werken met jongeren op een niet-schoolse manier. Het contact gaat gemakkelijk en ik hoop dat ze er deze week weer staan.
Circus.
Circus blijft een beetje hetzelfde. Ik vind het leuk om zelf de dingen te leren.
Heb jongleerballetjes thuis liggen, maar dat kon ik al redelijk. En ik kon afgelopen week uit mezelf in de tilla’s waar ik heel erg trots op ben. Nu moet ik er alleen nog maar een kunstje in kunnen…
En ik kan inmiddels met de bordjes draaien, dat kon ik in Nederland niet. Ik vind het leuk met de kinderen bezig te zijn, dat gaat me echt heel gemakkelijk af. Maar vind het moeilijk concreet opdrachten te bedenken en uit te voeren. Alhoewel ik merk dat Dettie redelijk enthousiast is. Ach, we zien morgen wel weer! Marjana, Marjana!
Gewonnen!
Vorige week woensdag (ik bedoel was donderdagochtend toch vrij…) gingen we op weg naar het TMF-cafe. Het klinkt niet zo fout als het is. En de bedoeling daarvan is, dat je een aantal nummertjes (of in elk geval eentje) karaoked. Dus wij met de meiden van de Anaseweg de helft van de avond met die map in ons handen gestaan… na een hoop gezwoeg, kwade blikken en een boel twijfel… hadden we een nummer uitgekozen, wat heet; daar heb je vrienden voor. Dit hebben we nog op het laatste moment veranderd voor; een eigen huis. Gewapend met twee microfoons zongen we ons de longen uit ons lijf. Ik geef toe, het refrein ging perfect, coupletten euhm,…. subtiel gezegd ietsjes minder.
Aan het einde van de avond waren mijn meiden naar huis. En werd ik met 2 andere kandidaten op het podium geroepen. Niemand was er om mij aan te moedigen, dus toen er voor mij geschreeuwd moest worden hoorde ik één iemand fluiten. Uiteindelijk, met hulp van een heleboel anderen die eigenlijk voor de eerste waren, werd ik (en dus ook de rest van mijn meiden van de anasaweg) TWEEDE. En ja, daar ben ik best trots op!!! Dus deze week weer en dan kunnen we met 4 personen hier uit eten bij een goed restaurant.
Privé;
Natuurlijk heeft alles hierboven te maken met hoe het allemaal privé gaat, dat kan bijna niet losstaan van elkaar en dat is ook niet het geval… maar ik dacht dat is leuk, daar wijd ik nog een kopje aan! Ik ben elke dag blij dat ik voor dit eiland heb gekozen. Het is een perfect eiland om in je eentje heen te gaan. Alles hier is zo perfect, ik heb echt supervaak geluksmomentjes (Len, je weet wel..) dat ik mezelf bijna moet knijpen zo mooi is het allemaal. Of zon fijn gevoel heb ik… Ik vraag me ook af hoe het ooit zou kunnen dat iemand dit eiland niet leuk zou kunnen vinden. Geweldige strandjes, helder blauw water (beetje zout, maar dat zie je niet;)), palmbomen, witte stranden en de zon. Muziek, die ik in Nederland niet in een barretje kan vinden de hele avond achter elkaar, geweldige temperatuur, buiten en ik kan de hele avond doordansen. Ja, ik geniet vaak!
Mijn huisgenootje;
Hallo allemaal, ik ben de buurvrouw van Annelijn. We gaan vaak samen op stap en dan is Annelijn zo gek als een deur. Wat wil je van echte Brabanders! Maar goed, elk weekend staan we nog als laatste, alle huisgenootjes liggen dan inmiddels op bed. Verder is ze een goede aanwinst voor de groep, maar dat wisten jullie waarschijnlijk al. Ze staat wel een beetje bekend als een ‘eigendunker’, maar dan in positieve zin. Ik weet niets meer te vertellen. Tot ziens! Groetjes Djenna
Zo, dan weten jullie weer hoe het allemaal gaat en staat!
Hoop dat bij jullie daar ook alles oke is!!!
Ayo, Annelijn!
p.s 1. Ik wordt DIK!!!! Weet niet hoe het kan... maar het is zo.. wie heeft tips? recepten? sonja bakker? Allemaal welkom!
p.s.2 . Heb nu 5 lessen salsa achter de rug, supervet! Afgelopen zondag naar salsafeest geweest, op mijn slippers dat was minder... het was glad, dus als gevolg heb ik een punthak IN mijn voet gehad, ben ik mijn slipper kwijtgeraakt en had ik bijna op de grond gelegen tot 3 x toe, gelukkig had ik sterke danspartners die me goed overeind hielden...
p.s. 3. Lauran is er nu, superleuk om bezoek te hebben!
p.s. 4. Ik hoorde net dat er 2 pakketjes op mij wachten thuis... ben zoooo benieuwd!!!
p.s. 5. Ga zo naar een voorstelling van kinderen voor ministers kijken, ben benieuwd!
p.s.6. Ga zo naar de kapper... dat lange haar is TE warm!
p.s. 7. Familie; was leuk webcammen op ma dr verjaardag ej! Wanneer doen we dat weer????
Groetjes! |
|
|
|
|
|
